Het is vandaag precies een maand geleden dat ik mijn stamceltransplantatie kreeg. Ondertussen ben ik terug thuis en verloopt het herstel voorspoedig. Voorlopig heb ik nog geen last van enige vorm van afstoting en ook van infecties bleef ik tot hiertoe gespaard. Maar vooral de eerste drie maanden zijn hierbij cruciaal, dus moeten we voorlopig nog heel voorzichtig zijn. Zo ga ik wekelijks op controle, begeef ik mij nog niet in drukbevolkte ruimten (openbaar vervoer, shopping center, supermarkt, ...) en probeer ik zo kiemvrij mogelijk te eten. Dit houdt onder meer in dat ik niets mag eten uit 'afhaalcentra'; dus geen frietjes van de frituur... . Toch hebben we onze wekelijkse frietjes hiervoor niet opgegeven (daarvoor eet ik ze te graag)! Alleen halen Koen en de kindjes hun frietjes in de frituur en sta ik voor mij zelf buiten verse frietjes te bakken!
Ook is mijn haar door de chemo serieus uitgedund. Voor één keer ben ik eens tevreden met mijn weelderige haardos van weleer. Moest die er niet geweest zijn, dan was ik nu al lang kaal geweest.
Voor de rest verlopen mijn dagen hier thuis bijna altijd volgens hetzelfde stramien. 's Morgens sta ik samen met Koen en de kindjes op om 6h45. Ik help hen klaar te maken voor school, zet koffie en smeer de boterhammen. Als zij dan vertrokken zijn, neem ik om 8h mijn noodzakelijke medicijnen en kruip ik nadien terug mijn bedje in tot rond 10h. Daarna een beetje opruimen en op de computer. 's Middags eet ik een boterhammetje en na da middag rust ik nog wat of waag ik mij al eens aan een bakavontuur (zo bakte ik al bananencake en koekjes). Soms ga ik te voet naar Kyano's school en kom ik daarna samen met Koen en de kindjes met de auto terug. 's Avonds maken we samen het eten klaar en wanneer de kindjes om 19h30 naar bed gaan, blijven we zelf nog ongeveer een uurtje wakker, maar dan is het voor mijn om 20h30 ook de hoogste tijd om te gaan slapen!
4 opmerkingen:
Sandra,
leuk te horen dat alles een beetje positief verloopt. Volhouden zou ik zo zeggen, want een goed moreel is datgene wat je nodig hebt, samen met een leuke en begrijpende omgeving. Verder wil ik je in naam van Kevin bedanken voor de mooie kaart, één van de vele honderden, en voor de leuke reacties op zijn weblog.
Groetjes
Rudy (pa van Kevin)
Hoi Sandra'tje,
De processie van Echternach is er ook geraakt. En we blijven naast je lopen.
Liefs
Papa
hey Meideke,
Je ziet de tijd vliegt snel en je doet het geweldig rustig aan da's om het langste vol te houden. Geniet dit W.E. maar nog wat van het zonneke gratis extra vitamientjes .Dikke kus
Mama
Hallo Sandra,
Blij te horen dat het de goede kant blijft op gaan. Houden zo hé meiske! De dag dat je volledig genezen bent nadert stillaan maar zeker.
't is gelijk wachten op nen trein,ooit komt die er ook aan. ;))
liefs,
Chris & Sofie
Een reactie posten