Hey iedereen,
eens een berichtje van aan de andere kant van het gezin.
Hier in Sint-Niklaas proberen we er een beetje routine in te houden.
Op een gewone werkdag staan we hier rond 6h45 op. Papa gaat dan als eerste naar beneden om de boterhammetjes te smeren en de chocomelkjes te maken. Hij maakt ons wakker om 6h55. Dan gaan we samen aan tafel, daarna wassen, tanden poetsen en kleedjes aan. Om 7h40 zien we dat we in de auto richting school en crèche zitten. Om 7h50 mag Kyano dan het school binnen en rond7h57 zet papa Jiro af aan de crèche. Papa begint dan aan z'n werkdag op de koerdienst in Sint-Niklaas. Om 15h50 staat papa dan aan de poort om Kyano op te pikken en dan gaan we met z'n 2 Jiro aan de kindjes oppikken. Hierna rijden we naar de winkel en als we thuiskomen begint papa aan het eten zodat we rond 18h kunnen eten. De kindjes spelen ondertussen wat op de Wii of met de autootjes... Na het eten bellen we met mama en spelen we soms nog even samen voor Kyano en Jiro naar bad moeten. Om 19h45 leest papa nog een verhaaltje voor en gaan we slapen... Als papa terug beneden is rommelt hij nog wat op en begint dan nog wat op het net te surfen om daarna ontspannen te kunnen gaan slapen.
Ziehier een samenvatting van onze werkdag.
Over mama missen is er dan weer een ander verhaal. Kyano is heel flink, hij mist mama wel héél erg maar beseft toch dat ze goed voor mama zorgen in het ziekenhuis en dan is hij al eens blij dat we elkaar via de webcam eens kunnen dag zeggen. Jiro heeft minder moeite, hij vraagt niet veel meer achter mama maar dat is ook omdat hij dat niet echt beseft. Met mij valt het wel mee omdat ik als ik niet moet werken naar Sandra rij. In het ziekenhuis is het dan weer een beetje moeilijk omdat we niet mogen knuffelen of zelfs eens geen kusje kunnen geven. Maar om Sandra terug beter te krijgen heb ik dat daar allemaal voor over. Thuis valt de eenzaamheid wel mee omdat ik die 2 paggaders heb en natuurlijk de vele steun van familie, vrienden/collega's.
Met deze wil ik ook iedereen bedanken die zo goed voor ons zorgen en ons zo goed steunen, dankzij jullie blijven we ervoor gaan!
Dikke knuffels aan iedereen
7 opmerkingen:
hey ventje ben heel trots op je en weet dat je een prima steun bent voor je vrouwke en jullie kindjes maar dat had ik ook niet anders verwacht we zien jullie heel graag dikke zoen mam
Hoi jongen,
Net zoals mama ben ik heel trots op jullie. Ik hoop voor jullie dat jullie snel terug kunnen knuffelen.
Het zijn wat moeilijker momenten maar weet dat het tijdelijk is.
We zijn er voor jullie allemaal.
Liefs
Papa
Hoi liefste,
ik vind het heel fijn dat jij ook eens een berichtje hebt gepost. Zo kan iedereen lezen wat je allemaal voor mij en onze jongens doet. Je bent werkelijk fantastisch. Het zijn deze moeilijke momenten die een relatie versterken of doen afspringen. Bij ons is het duidelijk het eerste! Ik wil ook iedereen bedanken die ons een hart onder de riem steekt (via deze blog, een bezoekje, een telefoontje, een mailtje), kortom iedereen die aan ons denkt. Ik kijk altijd uit naar de momenten dat je bij mij in het ziekenhuis kan zijn. Ook al is het maar om naast mijn bed te zitten, je aanwezigheid doet wonderen. Hopelijk kunnen we snel terug een dikke gezinsknuffel geven!
Je liefste schat
xxx
Wij krijgen gewoon kippenvel van al die liefde en mooie woorden die hier verschijnen! Echt chique dat jullie zo goed op elkaar kunnen rekenen! Precies een sprookje...Doe zo voort en dan kunnen jullie binnenkort weer lekker samen genieten van een gezond leven.
En ze leefden nog lang, gezond en gelukkig!!
Nick, Ann, Axl en Prutske?!
Hoy Koen,
Dat je een toffe pee was, en lieve papa en een goede man wist ik al langer, maar nu komen daar nog eens extra goede punten en veel respect bovenop . Ook de twee jongens laten zien hoeveel ze van papa en mama houden. Blijven zo en binnenkort gaan de knuffels met vrouwtje en mama eens zoveel deugd doen.
Ook de lieve woordjes van je vrouwtje moeten je veel deugd doen. Jullie zijn echt een lief en pracht koppel. Wij blijven aan jullie denken en blijven duimen dat er vlug beterschap mag komen.
Groetjes xxx
Sylvie en Frank
Hey Sandra en Koen, Fabio en ik zijn ondertussen al terug een aantal uurtjes op Belgische bodem. Maar niet getreurd: de laatste nieuwtjes komen via de blog wel degelijk aan bij de familie in Italië. Dankzij een beetje gesnuister op het net, heeft zia Giulia een 'optie-tot-vertalen' gevonden. Zo worden jullie berichten ginder ook gelezen én begrepen. ;-)
Voor jou, Sandra, hopen we dat de goede dagen elkaar sneller opvolgen en dat de dagen, waarop je misselijk of maar wat flauwtjes bent, minder en minder gaan voorkomen. Maar jullie zijn een sterk team en gedeelde smart is halve smart, dus ... doe zo verder en alles komt wel terug op zijn pootjes terecht! Groetjes en dikke kussen, Fabio en Leen
Men zegt dat je pas echt weet wat je aan elkaar hebt in moeilijke tijden, wel ik denk dat jullie wel bewezen hebben dat jullie een supersterk koppel zijn. En ik ben er zeker van dat jullie als Sandra beter is nog heel lang gelukkig zullen zijn samen met jullie kindjes en dan kunnen jullie alles dubbel en dik inhalen!
Een reactie posten