Vandaag een overheersend gevoel van misselijkheid. Hoe het komt is een vraagteken, maar dat het niet fijn is dat staat als een paal boven water. Vandaag ook nog veel last van de pijn aan mijn rug/schouder. Dit is waarschijnlijk een pijnlijke spier van het vele liggen die mij vooral ergert bij het inademen. Door de pijn kan ik ook niet goed slapen, waardoor ik er overdag nogal zombie-achtig bijloop. Een echte dip dus!
Maar morgen is er weer een dag en hopelijk wordt die beter dan vandaag...
5 opmerkingen:
Hey Sandra ik lig sinds gisteren nu in stuivenberg. Ik volg je blog goed op, ik wist namelijk niet dat ze nog chemo geven na de transplantatie nu weet ik het dus. Jammer dat je misselijk bent, hopelijk gaat dit vlug over. Veel liefs Ritchie
Beste Sandra vraag me af gebruik jij msn messenger? misschien kunnen we elkaar wat steunen via msn, mijn msn is trancedent@hotmail.com voeg me gerust toe. Groeten Ritchie
hey meiske; ondanks die misselijkheid klok je toch goed aan de telefoon morgen zal het wel weer beter gaan en laat je maar eens goed masseren door de kinesist. veel goeie moed en we duimen dikke knuffel mama
Aiaiai, al die mankementjes maken het extra moeilijk hé. Laat je maar goed in de watten leggen door iedereen! Als onze keeltjes beter zijn, komen we binnen enkele dagen nog eens piepen.
Nick, Ann, Axl en Prutske?!
Hoi Sandra'tje,
De ene dag is de andere niet, zoals je merkt. Bedenk dan dat als alles het zelfde zou zijn, het verdomd eentonig en saai zou zijn.
Ik moet net denken aan iets dat Opa vertelde toen ik klein was. Het ging over Bobejaan die lachte als hij de berg opging omdat hij wist dat het daarna beter zou gaan ...
Je bent niet alleen, zeker niet als ik je blog en de reacties lees en dan zwijg ik nog van de mensen die je steunen maar niet direct iets weten te schrijven.
Geduld is het beste medicijn voor elke moeilijkheid.
Liefs
Papa
Een reactie posten