D 0: The big day !!!

Vandaag was het zover! Het moment waar ik al die tijd naar toe geleefd heb, soms met veel moed en op andere momenten met een heel klein hartje... de transplantatie (of eenvoudig gesteld het laten inlopen van het zakje stamcelletjes). De stamcelletjes zelf waren gisteren al bij de donor afgenomen en vandaag kwamen ze dan samen met verpleegkundige Niek overgevlogen uit Duitsland. En dat ze met veel waren dat was een feit! Het was een goed gevuld zakje met daarin miljoenen stamcelletjes die ervoor moeten zorgen dat ik binnen enkele maanden terug de 'oude' Sandra ben. Of toch niet helemaal, want samen met mijn stamcelletjes verandert ook mijn bloedgroep. Hoe vreemd het ook klinkt, maar als donor en ontvanger een verschillende bloedgroep hebben, neemt de ontvanger de bloedgroep van de donor over. Maar geloof me, dat zal dan ook het enige zijn, mijn uiterlijk of als persoon zal ik niet veranderen en vloeiend Duits ga ik er waarschijnlijk ook niet door spreken.
Maar nu dus even terug naar het moment sûpreme. Rond half 3 zijn mijn stamcellen geland op Zaventem en rond half 4 werden ze aangehangen. Ondertussen lag ikzelf terug aan de hartmonitor en werd mijn bloeddruk constant in de gaten gehouden. Soms zwiepte die wel eens de hoogte in, maar laten we zeggen dat het van de emotie was... . Tijdens het inlopen was het bij momenten toch wel emotioneel. Ik was hier in mijn kamertje samen met Koen, de verpleegkundige, de dokter en de assistente en soms vloeide er bij mij toch wel een traantje. Het blijft toch iets héél speciaals he... . Na een halfuurtje zaten alle stamcelletjes erin en kan ik beginnen uitkijken naar de moment dat ze hun taak gaan opnemen, namelijk bloedcellen produceren.Nog een welgemeende dank-je-wel aan mijn allerliefste echtgenoot om vandaag heel de dag (met mondmasker op) bij mij te zijn. Koen, schat, ik ben echt héél erg gelukkig dat je er vandaag bij was op dit voor mij toch wel speciale moment!