D+17: naar huis

Deze ochtend kwam de dokter goed nieuws brengen. Mijn bloedwaarden waren in orde, mijn ciclosporinespiegel was goed (ciclosporine is een geneesmiddel tegen afstoting) en ikzelf voelde me uitstekend. Ik was dus volledig klaar om de grote stap te zetten; naar huis gaan. Het was geweldig om terug thuis te komen in mijn vertrouwde omgeving na bijna 4 weken ziekenhuis. Even nog mijn bloedwaarden meegeven:
- Witte bloedcellen: 7
- Hemoglobine: 10,8
- Bloedplaatjes: 46
Nogmaals dank aan iedereen die tijdens die moeilijke periode op de één of andere manier aan mij gedacht heeft!
Vanaf nu schrijf ik niet meer dagelijks op mijn blog. Maar ik laat jullie uiteraard ook niet zonder leesvoer. Iedere woensdag moet ik op controle in het ziekenhuis en dan mogen jullie nadien natuurlijk een verslagje verwachten. Ik blijf schrijven en ik hoop dat jullie allemaal blijven lezen (en reageren)!

D +16: aftellen

Jaja het is wel degelijk aftellen om naar huis te gaan. Als alles goed gaat kan ik morgen namelijk naar huis. Ook vandaag weer goede bloedwaarden.
- Witte bloedcellen: 5,8
- Hemoglobine: 11,5
- Bloedplaatjes: 22
Zoals je kan zien zijn het alleen de plaatjes die nog achterblijven, maar daar krijg ik straks nog een zakje van bij zodat we toch een beetje hoger komen te staan.

D +15: goed...goed...goed...

Iedere avond krijg ik een spuitje Granocyte. Dit is een groeimiddel voor de witte bloedcellen. Het geeft heel erge botpijnen, maar als ik dan de volgende dag het resultaat hoor, heb ik die botpijnen er graag voor over. Vandaag stonden de witte bloedcellen op 2,6. Fantastisch gewoon. Dit wil ook zeggen dat de moment om naar huis te gaan stilaan dichterbij komt. Ik moet er wel rekening mee houden dat de witte bloedcellen gaan halveren zodra de spuitjes gestopt worden dus voor vanavond zal het nog een spuitje zijn (met de bijhorende botpijn). Of thuis ook echt 'thuis' zal worden daar ben ik nog niet uit. Jiro heeft namelijk een verkoudheid te pakken en dat kan ik dus best vermijden. Vandaar dat ik misschien best nog een beetje bij mijn ouders ga logeren tot bij ons 'thuis' iedereen gezond en wel is. Ook wordt het eens thuis uitkijken! Ten eerste moet ik nog een tijdje een aantal voedingsregels in acht nemen. Ik mag alleen kiemarme voeding eten en dus heb ik een schemaatje gekregen van wat mag en wat niet. Ten tweede moet ik nog gedurende een hele tijd druk bevolkte ruimtes mijden. Dit wil zeggen geen openbaar vervoer, geen supermarkt, geen shopping centrum, ... . Ten derde zal ik nog veel moeten rusten en recupereren. We mogen tenslotte niet vergeten dat ik toch een zware periode achter de rug heb! Verder is het ook goed alert zijn voor tekens die op afstoting kunnen wijzen zoals huiduitslag en diarree. Indien die de kop opsteken kan het zijn dat ik nog wel eens terug naar het ziekenhuis moet.

D +14: open deur

Na 15 dagen isolatie is deze vandaag opgeheven. De witte bloedcellen stonden 1,3 en er zaten genoeg neutrofielen in om me te beschermen tegen ziektes. Het is echt een opluchting om die deur terug te zien opengaan en natuurlijk is het ook een grote stap voorwaarts. Bedankt aan iedereen die me tijdens de afgelopen weken gesteund heeft door hier te lezen, een reactie te plaatsen, een mailtje te sturen, eens te bellen, een kaartje te sturen, ... . Jullie zijn allemaal geweldig en voor mij één van de redenen om door te zetten hoe moeilijk het op sommige momenten ook is.

D +13: op de goede weg

We zijn op de goede weg. Vandaag waren de witte bloedcellen van 0,4 door gestegen naar 0,8. Nu is de vraag of er morgen voldoende neutrofielen aanwezig zullen zijn zodat de deur terug open mag. Neutrofielen zijn namelijk een ondersoort van de witte bloedcellen die zorgen voor je verdediging tegen ziektes. Dus die moeten eerst met genoeg zijn vooraleer ik terug wordt blootgesteld aan de 'buiten'lucht.
Deze middag stonden dan ook de langverwachte frietjes op het menu. Frietjes met fishstick, het heeft gesmaakt!

D +12: goed nieuws

Goed nieuws bij het begin van deze nieuwe week. De witte bloedcellen zijn doorgestegen naar 0,4 en de koorts blijkt bovendien weg te blijven! Nu kan mijn beenmerg goed in actie schieten en celletjes produceren zodat hopelijk de isolatie snel kan worden opgeheven en de deur terug open mag. Voor de rest een mooi hemoglobine van 11 (dankzij de 2 zakjes bloed van gisteren). Plaatjes die heb ik wel terug moeten bijkrijgen.
Zoals beloofd ook de foto van mijn 4-jarig feesvarkentje, Kyano...

D +11

Vandaag weeral zondag en dus begint er morgen weeral een nieuwe week. De witte bloedcellen zijn vandaag terug naar de 0,1 gestegen. Nu afwachten wat het morgen wordt. Voor de rest geen koorts, wel nog hoesten en bloed en plaatjes bijgekregen.
Vandaag was het ook Kyano's verjaardag. Straks maak ik dankzij Skype toch ook mee dat hij 4 kaarsjes uitblaast en zing ik voor hem uit volle borst "Lang zal hij leven". Een foto van het feestvarken heb ik nog niet doorgekregen, maar ik beloof er jullie eentje in mijn bericht van morgen!

D +10: huwelijksverjaardag

Vandaag is het precies 5 jaar geleden dat Koen en ik in het huwelijksbootje stapten. We hebben in die 5 jaren al héél wat samen meegemaakt en we zijn er alleen maar sterker uitgekomen. Ook tijdens deze moeilijke periode is hij mijn steun en toeverlaat en ondanks het feit dat hij het thuis met de kindjes razend druk heeft, probeert hij toch zo vaak hij kan mij een bezoekje te brengen. Ik kreeg van hem een héél mooi zelfgemaakt kaartje met erop een prachtig zelfgeschreven gedicht.
Liefste schat, héél erg bedankt hiervoor, ik ben er héél erg blij mee en het geeft me bovendien de moed er er helemaal voor te gaan!
Wat de bloedwaarden betreft, was het vandaag niet veel soeps. De 0,1 witte bloedcellen zijn er terug 0 geworden en plaatjes die heb ik ook terug bijgekregen. Hopen dat het morgen weer wat beter is!

D +9: joepie

Vandaag dubbel feest. Eerst en vooral voor Jiro die vandaag 2 jaar oud wordt. Hij was deze ochtend heel blij met het geschenkje van papa en mama dat hij kreeg en trouwens ook heel mooi met zijn Bumba kroon die papa voor hem gemaakt had. Hier een foto van ons 'feestvarkentje'
Het andere goede nieuws is dat mijn stamcelletjes blijkbaar in gang geschoten zijn en ervoor gezorgd hebben dat bij de witte bloedcellen de 0 weg is. Vandaag had ik er namelijk 0,1. Het is nog niet veel maar alle begin is moeilijk. Dus bravo!!! De koorts die is er wel nog altijd en er is ook een vervelende hoest bij gekomen. Om alles uit te kunnen sluiten of indien nodig adequaat te kunnen handelen, moest ik vandaag een CT-scan van mijn longen laten maken. Vermits dit niet op de kamer kan, ben ik na een goede tien dagen nog eens buiten mijn kamer geweest, wel met een speciaal maskertje op uiteraard zodat ik alleen gefilterde lucht binnenkreeg.

D +8: geduld

Geduld is een mooie deugd en bovendien heb je er tonnen van nodig als je hier ligt te wachten. Zo alleen kruipen de dagen echt voorbij... . De koorts is er nog steeds, maar de dokter heeft me ook gerust gesteld dat het waarschijnlijk niets heel erg is. Vandaag moet ik wel nog eens 2 zakje bloed krijgen, want de zakjes van gisteren hadden door de koorts weinig effect gehad. De witte bloedcellen staan nog altijd op 0, maar ik krijg vanaf vandaag spuitjes Granocyte om alles een beetje te stimuleren. Zo zou het toch één van de komende dagen moeten gaan gebeuren... .

D +7

Hey bloggers,

Koen hier, Sandra voelt zich niet zo lekker deze avond om nog op het net te kunnen. Ze heeft last van koorts. Voor de rest zijn de stamcellen nog niet in gang geschoten. Ze heeft 2 zakken bloed en 1 zak plaatjes gekregen. Waarden zijn niet bekend vandaag alleen haar witte stonden nog op 0. De misselijkheid die de voorbije dag huishield is wel voorbij, dit was het gevolg van het geneesmiddel Methotrexaat.

Thuisfront

Hey iedereen,

eens een berichtje van aan de andere kant van het gezin.
Hier in Sint-Niklaas proberen we er een beetje routine in te houden.
Op een gewone werkdag staan we hier rond 6h45 op. Papa gaat dan als eerste naar beneden om de boterhammetjes te smeren en de chocomelkjes te maken. Hij maakt ons wakker om 6h55. Dan gaan we samen aan tafel, daarna wassen, tanden poetsen en kleedjes aan. Om 7h40 zien we dat we in de auto richting school en crèche zitten. Om 7h50 mag Kyano dan het school binnen en rond7h57 zet papa Jiro af aan de crèche. Papa begint dan aan z'n werkdag op de koerdienst in Sint-Niklaas. Om 15h50 staat papa dan aan de poort om Kyano op te pikken en dan gaan we met z'n 2 Jiro aan de kindjes oppikken. Hierna rijden we naar de winkel en als we thuiskomen begint papa aan het eten zodat we rond 18h kunnen eten. De kindjes spelen ondertussen wat op de Wii of met de autootjes... Na het eten bellen we met mama en spelen we soms nog even samen voor Kyano en Jiro naar bad moeten. Om 19h45 leest papa nog een verhaaltje voor en gaan we slapen... Als papa terug beneden is rommelt hij nog wat op en begint dan nog wat op het net te surfen om daarna ontspannen te kunnen gaan slapen.
Ziehier een samenvatting van onze werkdag.
Over mama missen is er dan weer een ander verhaal. Kyano is heel flink, hij mist mama wel héél erg maar beseft toch dat ze goed voor mama zorgen in het ziekenhuis en dan is hij al eens blij dat we elkaar via de webcam eens kunnen dag zeggen. Jiro heeft minder moeite, hij vraagt niet veel meer achter mama maar dat is ook omdat hij dat niet echt beseft. Met mij valt het wel mee omdat ik als ik niet moet werken naar Sandra rij. In het ziekenhuis is het dan weer een beetje moeilijk omdat we niet mogen knuffelen of zelfs eens geen kusje kunnen geven. Maar om Sandra terug beter te krijgen heb ik dat daar allemaal voor over. Thuis valt de eenzaamheid wel mee omdat ik die 2 paggaders heb en natuurlijk de vele steun van familie, vrienden/collega's.
Met deze wil ik ook iedereen bedanken die zo goed voor ons zorgen en ons zo goed steunen, dankzij jullie blijven we ervoor gaan!

Dikke knuffels aan iedereen

D +6: misselijk

Vandaag een overheersend gevoel van misselijkheid. Hoe het komt is een vraagteken, maar dat het niet fijn is dat staat als een paal boven water. Vandaag ook nog veel last van de pijn aan mijn rug/schouder. Dit is waarschijnlijk een pijnlijke spier van het vele liggen die mij vooral ergert bij het inademen. Door de pijn kan ik ook niet goed slapen, waardoor ik er overdag nogal zombie-achtig bijloop. Een echte dip dus!
Maar morgen is er weer een dag en hopelijk wordt die beter dan vandaag...

D +5: op het menu

Vandaag maandag, de allereerste dag van een nieuwe week. Een week dat er waarschijnlijk toch zo stilletjes aan iets met de stamcelletjes gaat gebeuren...
Vandaag was dat echter nog niet het geval wat overigens perfect normaal is. Mijn bloedwaarden zaten nog steeds in een "cytodip":
- Hemoglobine: 9,7
- Bloedplaatjes: 22
- Witte bloedcellen: 0,1

Vandaag ook terug bezoek gehad van Koen. Hij is me weer wat komen opkikkeren. Want na het eenzame weekend, was dat wel welkom. Vandaag is ook de diëtiste langs geweest. Zoals ik al schreef komen de boterhammetjes er langs mijn oren uit, maar zij heeft beloofd er wat variatie in te brengen. Zo zal ik nu al eens sandwiches, toast en broodjes krijgen ter afwisseling van de boterhammen. Ook kunnen er misschien al eens frietjes op het menu staan, ik kijk er alleszins naar uit.

Langs deze weg ook nog eens dikke proficiat aan onze vrienden Christiaan en Sofie met de zwangrschap! Wij duimen voor jullie dat alles vlekkeloos verloopt!

D +4

Omdat ik vandaag echt niet weet wat schrijven en de situatie nog steeds ongewijzigd is, dit Perzisch gezegde:
"Geduld is een boom waarvan de wortel bitter is, maar waarvan de vruchten echt zoet zijn"

Ik zal dus nog wat geduld moeten hebben met die bittere wortel vooraleer ik de zoete vruchten kan plukken!

D +3: ff wachten nog...

Toen ik aan een titel voor mijn blogbericht van vandaag aan het denken was, schoot het pizzalied van André Van Dijn door m'n hoofd. Enerzijds omdat mijn 2 jongens zo verschrikkelijk leuk "ff wachten nog" kunnen zingen en anderzijds omdat pizza (en andere lekkernijen) toch wel iets is waar ik danig naar begin te verlangen. Gisteren zag ik op Man Bijt Hond een reportage over het bereiden van echte Italiaanse pomodori tot de basis voor schitterende tomatensaus en het water kwam me weeral in de mond. Het is iets wat ik zeker ook eens ga proberen als ik thuis ben (ipv altijd de tomaten uit blik). Maar toch ook even iedereen waarschuwen die door dit bericht heel erg veel medelijden met mij heeft gekregen en me direct van allerlei lekkers wil voorzien! Het is helaas verboden etenswaren van buitenaf voor mij mee te nemen omwille van infectiegevaar :o(
Wat de bloedwaarden van vandaag betreft:
- Hemoglobine: exact getal weet ik niet, maar de zakjes bloed hebben voldoende opgebracht
- Bloedplaatjes: 16 (dus opnieuw een zakje plaatjes gekregen)
- Witte bloedcellen: 0,4

D +2: en nog wachten...

Vandaag de laatste dag van de week! Het weekend staat voor de deur, maar als je in het ziekenhuis ligt, is het eigenlijk iedere dag weekend. Voor sommigen onder ons een droom, maar ik tel toch liever in werkdagen en weekends... .
Vandaag is mijn liefste ventje nog eens een voormiddagje bij mij komen doorbrengen. Dat is altijd leuk, je kan dan wat babbelen en de uurtjes vliegen voorbij. Wat mijn bloedwaarden betreft, zit ik momenteel in het gebruikelijke dipje. De chemo begint goed zijn werk te doen (lees alles te vernietigen) en de nieuwe celletjes moeten nog in gang schieten. Dus vandaag is er een transfusie voorzien van enerzijds 2 zakjes bloed en anderzijds een zakje bloedplaatjes. Hier even de waarden meegeven:
- Hemoglobine: 8,3
- Bloedplaatjes: 16
- Witte bloedcellen: 0,3

D +1: vanaf nu wachten...

Zoals de titel al zegt wordt het vanaf nu wachten, wachten en nog eens wachten... . Deze nacht niet zo bijster goed geslapen, veel moeten opstaan om te plassen en neem het van me aan dan ben je heel erg blij dat je tijdens de dag nog even je oogjes kan dicht doen! Deze ochtend boterhammetjes gegeten met Babybel-kaasjes, eens iets anders dan altijd confituur he ;o). Deze middag helaas geen spaghetti zoals gehoopt maar wel broccoli met macaroni en hesp in kaassaus. De hesp is niet echt zo aan mij besteed, dus heb ik die er zorgvuldig van tussenuit gehaald en de rest met veel smaak opgegeten.
Even een update wat mijn bloedwaarden betreft:
- Hemoglobine: 9,4
- Bloedplaatjes: 35
- Witte bloedcellen: 0,5
Heel erg normale en stabiele waarden.

Vandaag ook een speciale vermelding voor oma die vandaag 85 jaar wordt! Waarschijnlijk leest ze dit wel niet, maar zo ziet iedereen dat ik haar niet vergeten ben!
Ook aan mijn neef, Fabio en vriendin Leen, die momenteel bij de familie in Italië zijn een welgemeende dank-je-wel om mijn blog te vertalen voor iedereen ginder achter!
Grazie zia per il messaggio sul mio blog! Mi fa molto piacere!

D 0: The big day !!!

Vandaag was het zover! Het moment waar ik al die tijd naar toe geleefd heb, soms met veel moed en op andere momenten met een heel klein hartje... de transplantatie (of eenvoudig gesteld het laten inlopen van het zakje stamcelletjes). De stamcelletjes zelf waren gisteren al bij de donor afgenomen en vandaag kwamen ze dan samen met verpleegkundige Niek overgevlogen uit Duitsland. En dat ze met veel waren dat was een feit! Het was een goed gevuld zakje met daarin miljoenen stamcelletjes die ervoor moeten zorgen dat ik binnen enkele maanden terug de 'oude' Sandra ben. Of toch niet helemaal, want samen met mijn stamcelletjes verandert ook mijn bloedgroep. Hoe vreemd het ook klinkt, maar als donor en ontvanger een verschillende bloedgroep hebben, neemt de ontvanger de bloedgroep van de donor over. Maar geloof me, dat zal dan ook het enige zijn, mijn uiterlijk of als persoon zal ik niet veranderen en vloeiend Duits ga ik er waarschijnlijk ook niet door spreken.
Maar nu dus even terug naar het moment sûpreme. Rond half 3 zijn mijn stamcellen geland op Zaventem en rond half 4 werden ze aangehangen. Ondertussen lag ikzelf terug aan de hartmonitor en werd mijn bloeddruk constant in de gaten gehouden. Soms zwiepte die wel eens de hoogte in, maar laten we zeggen dat het van de emotie was... . Tijdens het inlopen was het bij momenten toch wel emotioneel. Ik was hier in mijn kamertje samen met Koen, de verpleegkundige, de dokter en de assistente en soms vloeide er bij mij toch wel een traantje. Het blijft toch iets héél speciaals he... . Na een halfuurtje zaten alle stamcelletjes erin en kan ik beginnen uitkijken naar de moment dat ze hun taak gaan opnemen, namelijk bloedcellen produceren.Nog een welgemeende dank-je-wel aan mijn allerliefste echtgenoot om vandaag heel de dag (met mondmasker op) bij mij te zijn. Koen, schat, ik ben echt héél erg gelukkig dat je er vandaag bij was op dit voor mij toch wel speciale moment!

D -1

Vandaag was het rustdag, dat wilde zeggen geen voorbereiding meer en uitkijken naar de stamcelletjes van morgen. Vandaag waren ook mijn witte bloedcellen zodanig gedaald dat mijn kamer een isolatiekamer is geworden. Vanaf nu is de deur dus constant gesloten en moeten bezoekers hun handen ontsmetten, een masker dragen en mogen er niet meer dan 2 bezoekers per keer op de kamer (met dank aan papa voor de foto!)

D -2

Vandaag de laatste dag voorbereiding. Sinds half 6 is de laatste druppel ATG ingelopen en kan ik hoopvol uitkijken naar woensdag. Morgen is het voor mij rustdag, maar voor de donor allerminst. Morgen geeft die namelijk mijn broodnodige stamcelletjes ergens in Duitsland! Hopelijk loopt alles van een leien dakje en kan ik ze woensdag met open armen ontvangen.

D -3

Terwijl ik dit bericht schrijf, moet ik wel een aantal keer naar het toilet lopen om te plassen. Ik heb namelijk juist iets vochtafdrijvends gekregen omdat ik door de verschillende medicijnen toch net iets teveel vocht ophield.
Vannacht nog eens eindelijk goed geslapen. Wat een opluchting! De aanwezigheid van Koen zal er ook wel iets mee te maken hebben gehad. Hij sliep op een veldbedje in de andere hoek van de kamer. Ik vind het zo erg lief van hem dat hij vrijdag toen ik het zo moeilijk had hals over kop naar hier is gereden en hier tot vandaag bij mij is gebleven. Het was echt een hele steun dat ik hier niet zo eenzaam en alleen zat. Vandaag was het ook de eerste dag dat ik terug heb kunnen eten. Vanochtend 2 boterhammetjes, vanmiddag soep en twee patatjes en vanavond 4 boterhammetjes en een yoghurtje. Goed gedaan he ;o)
Nog 1 dosis chemo te gaan en dan zijn we daar vanaf. ATG is morgen en overmorgen nog en dan heb ik een 'rustdag'. Ik kijk er al vol spanning naar uit!

D -4

Vandaag was het de beurt aan de gevreesde ATG. ATG staat voor "Anti Tymocyten Globulines". Het is een product dat het imuniteitssysteem stillegt en afgeleid wordt van paarden- of konijnenserum. Samen met de chemo had ik gedacht dat dit een verschrikkelijke combinatie zou zijn. Deze ochtend wel nog mee yoghurtje overgegeven, maar daarna klaarde ik op. Wel nog last van wat rillingen maar dat buiten beschouwing gelaten verliep alles feilloos. Deze avond heb ik zelfs 2 sneetjes brood met confituur kunnen eten! Straks volgt nog de 2e dosis chemo en dan maar hopen dat alles binnen blijft en ik een goede nacht tegemoet ga.

D -5 (bis)

hey bloggers,

Koen hier.
Sandra had gisteren een hele moeilijke dag. Nadat de verpleging op D -6 begonnen was met chemo sloeg deze op D -5 genadeloos toe. Rond het middaguur begon Sandra zich mottig te voelen en kreeg ze last van draaiingen. Ondertussen werd er voor de 2e dag chemo toegediend. Naarmate de dag vorderde verslechterde haar toestand, toen op een bepaald moment haar zicht wazig begon te worden sloeg ze in paniek. Deze bijwerking had ze totaal niet verwacht, ze wilde met de chemo stoppen en liet dit ook direct aan de verpleging weten. Eenmaal rustiger geworden en verzekerd dat haar zicht het enkel begaf als bijwerking van de chemo besliste ze toch om verder te gaan. Ondertussen had ze gevraagd of ik onmiddellijk naar Antwerpen wou komen. Toen ik aankwam in het UZA was ze alweer de goedlachse zelve. Ze had ingezien dat als ze stopte ze ook niet zou genezen en dat was toch waarom ze met deze behandeling is begonnen. Ik ben heel de avond en nacht bij haar gebleven zodat ze toch iemand in haar buurt voelde. Het misselijk zijn is wel gebleven maar ze weet nu waar ze voor staat...

D -5

Voor vandaag is het maar een kort berichtje want ik ben echt niet goed. Misselijk, braken, ellendig gevoel. Kortom waarschijnlijk de chemo die toeslaat!

De chemo van gisteren had ik nochtans zonder problemen verteerd, maar deze morgen was het dan zover. Ik ga nu maar terug wat in mijn bedje liggen en hopelijk gaat het dan morgen beter (al is dat zeer twijfelachtig vermits morgen ook de eerste dag ATG op het programma staat).

D -6

Vanaf vandaag begint het écht. We beginnen nu ook te tellen in 'transplantatietermen'. Even toelichten voor wie dit Chinees lijkt... D 0 is D-Day, de dag van de transplantatie (in mijn geval dus als alles volgens schema verloopt 10 september). De dagen die de transplantatie vooraf gaan en waarin je word voorbereid op alles worden geteld als D -6 (6 dagen ervoor), D -5 (5 dagen ervoor) enz. . De dagen na de transplantatie zijn dan D + 1 (1 dag erna), D + 2 (2 dagen erna), ... , maar dat is nu nog toekomstmuziek.

Voorlopig concentreren we ons nog op de min-dagen. Of dit ook de minst goede dagen zullen zijn, kan ik nu nog niet voorspellen, maar het zou met de chemo en ATG wel eens goed kunnen. Gisteren is trouwens met succes terug mijn centraal veneuze katheter opnieuw geplaatst. Op dezelfde plaats, dus aan de rechterkant onder het sleutelbeen. Dat bespaart me weeral een extra litteken! Joepie! Wat ook toevallig was, was het feit dat er na mij nog bij een patiënte van de afdeling Hematologie een katheter moest geplaatst worden. Het was toevallig de dame waarvan ik al enkele weken ook de blog volg (zij heeft een transplantatie ondergaan midden juli). We kenden elkaar dus wel virtueel maar het was de eerste keer dat we elkaar ook eens 'in real life' ontmoetten.

Vandaag staan 2 verschillende soorten chemo op het programma: cyclofosfamide en fludarabine. In mijn infuus loopt ook al sinds deze nacht een antibraakmiddel, dus nu maar hopen dat het helpt en ik er niet te ziek van ben. Ik hou jullie alleszins op de hoogte!

Opgenomen

Een goed uurtje geleden heb ik mijn intrek genomen in mijn kamertje in het ziekenhuis. Ik was deze ochtend met de trein vanuit Sint-Niklaas vertrokken richting Antwerpen-Centraal en heb daar vervolgens de bus richting UZA genomen. Mensen die me zo met mijn trolley en laptop zagen lopen dachten waarschijnlijk dat ik één of andere zakenvrouw was op weg naar een meeting... lol!

Even nog mijn nieuwe contactgegevens meegeven:

Universitair Ziekenhuis Antwerpen
Afdeling D2 Hematologie - Kamer D230
Wilrijkstraat 10
2650 Edegem
tel: 03 821 53 90
e-mail: s_didio@hotmail.com

Hier nog een fotootje van mijn 'super-de-luxe' verblijf

Laatste dagje thuis

Eerst en vooral wil ik iedereen bedanken die me de voorbije dagen op de één of andere manier (reactie op deze blog, mailtje, telefoontje) een hart onder de riem heeft gestoken. Jullie zijn allemaal fantastisch!!!

Vandaag is het mijn laatste dagje thuis. Morgen wordt ik tussen 10 en 11 uur 's morgens in het UZA verwacht en dan begint het allemaal...
Maar vandaag nog heel erg veel gedaan. In de voor- en namiddag heb ik hier alles nog eens grondig gepoetst zodat Koen het ook wat makkelijker heeft als hij vanaf morgen alleen thuis is met de kindjes. Koen is trouwens co-auteur geworden op deze blog, dus af en toe zal hij misschien ook eens een berichtje posten om jullie te laten weten hoe het er op het thuisfront aan toe gaat. Daarna ben ik iedereen gaan halen aan respectievelijk het werk, de creche en de school. Nu is mijn allerliefste ventje nog een heel diner voor ons aan het klaarmaken en straks schuiven we met het hele gezinnetje lekker aan. Er staat me dus nog een gezellig avondje met m'n gezinnetje te wachten!